جمع آوری ماهواره در سایه ناتوانی مسئولان فرهنگی
جمع آوری ماهواره در سایه ناتوانی مسئولان فرهنگی
استفاده از روشهای سخت افزاری توسط نهادهای فرهنگی و یورش به پشت بام منازل به جای چاره اندیشی برای مقابله اصولی و ریشه ای با شبیخون فرهنگی از جمله روش های نادرست و غیر کارشناسی است.

پس از سالها فراموشی موضوع جمع آوری دیش های ماهواره ای در کشورکه قانون آن به سال 1373 برمیگردد در مجلس مطرح و عملیاتی کردن آن توسط نیروی انتظامی از سرگرفته شد، موضوعی که به یکی از داغ ترین مباحث در محافل مختلف تبدیل شده است.
به گزارش اروم نیوز؛ضربه خوردن ریشه های فرهنگی، بلوغ زودرس، افزایش سن ازدواج، بد اخلاقی جنسی و اجتماعی از مهمترین پیامدهای منفی ناشی استفاده ازگیرنده های ماهواره ای در کشور عنوان و جمع آوری آن از سوی دولت برای جلوگیری از اشاعه این پیامدهای منفی، مورد توجه قرار گرفته است، غافل از اینکه جمع آوری دیشهای ماهواره شاید بتواند درکوتاه مدت آمار استفاده مردم را از ماهواره کاهش دهد اما در سالهای آینده کهاستفاده از این دستگاهها به علت کوچکی و امکان نصب درون منزل تسهیل میشود، پاسخگوو موثر نخواهد بود.
چراکه غیر قانونی بودن اصل استفاده از ماهواره و قلمداد وجود این پدیده در جامعه ماجز خط قرمزها، باعث می شود تا مسئولان با نوعی سهل انگاری از کنار آن گذشته و وراه حلهایی را اتخاذ کنند که در دراز مدت بینتیجه است.
مثل اين اقدام همانند دادن داروي مسكن به بيمار است درحاليكه درد دارد اما اين دارو درد وي را تنها براي چند صباحي مخفي مي كند نه اينكه از بين ببرد!
استفاده از روشهای سخت افزاری توسط نهادهای فرهنگی و دربرخی مواقع تدافعی و یورش به پشت بام منازل توسط نیروی انتظامی به جای چاره اندیشی برای مقابله فرهنگی با برنامه های ماهواره ای به جای رفع نقاط ضعف چه درحوزه رسانه و چه در سایر حوزه ها از جمله روش های نادرست و غیر کارشناسی است كه مردم را حريص تر به استفاده از اين امكان مي كند و البته در نگاهي ديگر اين ذهنيت را حتي در بين كساني كه تمايلي به استفاده از آن ندارند، ايجاد مي كند كه چه چيزي در شبكه هاي ماهواري اي است كه مسئولان از پخش آن مي هراسند و اين حس كنجكاوي انگيزه اي براي تهيه و استفاده از آن مي شود.
هرچند به اذعان بسیاری از کارشناسان هر اقدامی که در جهت محدود کردن مردم برای استفاده از تکنولوژی روز انجام شود تنهاتمایل جامعه را برای استفاده از آن بالا میبرد و نتیجه عکس میدهد اما مسئولان قانونگذار و مجری این قانون در بسیاری از موارد، از این اصل غفلت کرده و به نظر می رسد تنها به فکر بالا بردن آمار کشفیات باشند و درنتيجه آن هم اظهار انجام عملي هرچند بي نتيجه بكنند.
ارتقا کیفیت برنامههای صدا و سیما از مهمترین روش های مبارزه همه جانبه با این پدیده است چراکه آمارها نشان میدهد درساعاتی که برنامههای جذاب از رسانه ملی پخش میشود، آمار بازدید مردم از کانالهایماهواره ای کاهش مییابد.
اما این الگونیز فقط در برخی مواقع آن هم تنها در برنامه های طنز عملیاتی شده هرچند در سال های اخیر نیز حذف وعدم ارائه مجوز به پخش این برنامه ها را شاهد هستیم در حالیکه امکان دسترسی به این برنامه ها در شبکه های ماهواره ای بدون هیچ مشکلی فراهم است و این موضوع را هم می توان به یکی از دلايل گرایش مردم به استفاده از تجهیزات ماهواره ای اضافه کرد.
از طرفی برنامه سازی بايد بر اساس نیاز مخاطب جامعه باشد، در رسانه های معتبر دنیا قضاوت پیام بعهده مخاطب است، در حالیکه در رسانه ملی پیام به شدت سانسور شده است، با رفع این مساله در حد معقول مخاطبان افزایش پیدا کرده و شاید بتوان از حجم مخاطبان ماهواره کاست.
در حالیکه عواملی همچون رقابتی نبودن فضا، عمل نکردن براساس نیاز مخاطب، دروازه بانی یک طرفه پیام، آزاد نگذاشتن ذهن مخاطب در انتخاب و قطره چکانی اطلاعات به مخاطب، باعث روی آوردن مخاطبان به سوی رسانه ها و شبکه های برون مرزی و عدم استقبال از شبکه های داخلی می شود.
ضعف امکانات دیجیتالی و شبکههای فیبر نوری هم از دیگر عواملی است که وابستگی به امکانات سایر کشورها را افزایش داده است.